vingla

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vingla (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) słaniać się, zataczać się, chwiać się, kiwać się, kolebać się
(1.2) przen. lawirować, balansować, wahać się
odmiana:
(1.1) att vingla, vinglar, vinglade, vinglat, vingla! ; pres. part. vinglande, perf. part. -
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) vackla, kränga, ragla
(1.2) slingra sig, vela
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. vinglande, vingel
przym. vinglig
związki frazeologiczne:
czasownik frazowy vingla framvingla runt
etymologia:
uwagi:
źródła: