vindur

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vindur (język farerski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wiatr
odmiana:
(1.1) lp vind|ur, ~, ~i, ~s (~urin, ~in, ~inum, ~sins); lm ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

vindur (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvɪnd̥ʏr̥]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wiatr
odmiana:
(1.1) lp vind|ur, ~, ~i, ~s (~urinn, ~inn, ~inum, ~sins); lm ~ar, ~a, ~um, ~a (~arnir, ~ana, ~unum, ~anna)
przykłady:
(1.1) Ég held ekki ég gæti útskýrt fyrir barni afhverju vindurinn blæs. (z bloga)Nie sądzę, bym potrafił wytłumaczyć dziecku, czemu wieje wiatr.
składnia:
kolokacje:
(1.1) á móti vindi → pod wiatr; norðan-/sunnan-/vestan-/austanvindurwiatr z północy/z południa/z zachodu/ze wschodu; allhvass vindur, hvirfilvindur, vindátt, vindstig
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. vinda
przym. vindlaus
związki frazeologiczne:
fara út í veður og vindláta sem vind um eyru þjóta/láta eins og vind um eyru þjótaleysa vind
etymologia:
uwagi:
źródła: