vetus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vetus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o człowieku stary, sędziwy, w podeszłym wieku[1][2]
(1.2) o przyjacielu stary, dawny[2]
(1.3) o rzeczy stary, długo istniejący[2]
(1.4) dawny, niedzisiejszy[1][2]
(1.5) ówczesny[1]
(1.6) doświadczony, wypróbowany[1]
odmiana:
(1.1) vetus, veteris (deklinacja III)
przykłady:
(1.1) Homō vetus mareque.Stary człowiek i morze.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) senex
antonimy:
(1.1) novus, iuvenis
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Hasło vetus w: Słownik łacińsko-polski, wyd. dziesiąte, opr. Kazimierz Kumaniecki, według słownika Hermana Mengego i Henryka Kopii, s. 534, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Hasło vetus w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 646, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.