verschollen

verschollen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [fɛɐ̯ˈʃɔlən]

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zaginiony

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der verschollene ein verschollener verschollener	die verschollene eine verschollene verschollene	das verschollene ein verschollenes verschollenes	die verschollenen verschollenen verschollene
Gen.	słaba mieszana mocna	des verschollenen eines verschollenen verschollenen	der verschollenen einer verschollenen verschollener	des verschollenen eines verschollenen verschollenen	der verschollenen verschollenen verschollener
Dat.	słaba mieszana mocna	dem verschollenen einem verschollenen verschollenem	der verschollenen einer verschollenen verschollener	dem verschollenen einem verschollenen verschollenem	den verschollenen verschollenen verschollenen
Akk.	słaba mieszana mocna	den verschollenen einen verschollenen verschollenen	die verschollene eine verschollene verschollene	das verschollene ein verschollenes verschollenes	die verschollenen verschollenen verschollene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Verschollen n, Verschollenheit ż

czas. verschellen

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. verschellen

uwagi:

źródła: