verknallen

verknallen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [fɛɐ̯ˈknalən]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) pot. zabujać (się), zadurzyć (się)

(1.2) (bezsensownie) wydać, wystrzelać

odmiana:

(1.1-2) verknallen (verknallt), verknallte, verknallt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Verknallen n

przym. verknallt

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: knallen • abknallen • durchknallen • hinknallen • niederknallen • verknallen • zerknallen • zuknallen

źródła: