verbieten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Verbieten

verbieten (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[fɛɐ̯ˈbiːtn̩] IPA[fɛɐ̯ˈboːt] IPA[fɛɐ̯ˈboːtn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony, przechodni[1]

(1.1) zabraniać/zabronić, zakazywać/zakazać, nie pozwalać
(1.2) wykluczać/wykluczyć się, nie wchodzić w rachubę (samo przez się)
odmiana:
(1.1-2)[2] verbieten, verbot, verboten (haben)
przykłady:
(1.1) Und Sie fordern, den Koran zu verbieten?[3]A Pan/Pani/Państwo żąda(ją) zakazania Koranu?
(1.1) Doch das verbiete ich mir.[4]Ale (sama) sobie tego zabraniam.
(1.1) Man kann es niemandem verbieten zu wachsen.[5]Nie można nikomu zabronić rosnąć.
(1.2) Ein Vergleich mit dem Christentum verbietet sich schon deswegen.[3]Porównanie z chrześcijaństwem wyklucza się już choćby dlatego.
składnia:
(1.2) sich verbieten
kolokacje:
(1.1) Betreten / Eintritt / Zutritt / Rauchen verboten • verbotenerweise
(1.2) sich von selbst verbieten
synonimy:
(1.1)[1] abstellen, auf den Index setzen, nicht gewähren, unterbinden, untersagen, verwehren, verweigern, zurechtweisen, zurückweisen
(1.2)[1] abgehen, ablassen, absehen, außer Betracht lassen, fahren/fallen lassen, sich nicht erlauben
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Verbieten n, Verbot n
przym. verboten
związki frazeologiczne:
(1.1) das Haus verbieten • den Mund verbieten • die Verbotene Stadt
etymologia:
(1.1)[1]swn. farbiotanśwn. verbieten
uwagi:
zobacz też: bietenanbietenaufbietenausbietendarbietenentbietenerbietenfeilbietengebietenmitbietenunterbietenüberbietenverbieten
źródła: