verbale

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

verbale (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA/vɛʁ.bal/
znaczenia:

przymiotnik, forma fleksyjna

(1.1) ż lp od: verbal
odmiana:
(1.1) lp verbal m, verbale ż; lm verbaux m, verbales ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

verbale (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ver.ˈba.le/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) słowny, ustny, werbalny
(1.2) gram. czasownikowy, werbalny

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) protokół
odmiana:
(1.1-2) lp verbale m ż; lm verbali m ż
(2.1) lp verbale; lm verbali
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) flessione verbalefleksja czasownikowaaggettivi / nomi verbaliprzymiotniki / rzeczowniki odczasownikowe
(2.1) verbale di un interrogatorioprotokół z przesłuchaniaredigere / stendere il verbalesporządzić protokół
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. verbalismo m, verbalista m ż, verbalizzazione ż, verbo m, verbosità ż
czas. verbalizzare
przym. verbalistico, verboso
przysł. verbalmente, verbosamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) p.łac. verbalis < łac. verbum
uwagi:
źródła: