vennlig

vennlig (język norweski (bokmål))

wymowa:

IPA: [ˈʋɛnlɪ] ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przyjazny, miły, przychylny

(1.2) idylliczny, atrakcyjny (o krajobrazie, miejscu)

odmiana:

(1.1-2) vennlig, vennlig, vennlige; st. wyższy vennligere; st. najwyższy vennligst

przykłady:

(1.1) Hun sa noen vennlige ord til meg. → Ona powiedziała mi parę miłych słów.

(1.1) Vær så vennlig og lukk døren . → Bądź tak miły i zamknij drzwi.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1-2) blid

(1.1) hyggelig, snill

(1.2) idyllisk

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. venn m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

 Hasło „vennlig” w: Bokmålsordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.