vaincre

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vaincre (język francuski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) zwyciężyć
(1.2) pokonać przeciwności
odmiana:
vaincre (je vaincs, tu vaincs, il vainc, nous vainquons, vous vainquez, ils vainquent), vainquant, (avoir) vaincu, vaincr-, vainqu- (je vainquis, tu vainquis, il vainquit, nous vainquîmes, vous vainquîtes, ils vainquirent), vaincu-
przykłady:
(1.1) Il faut vaincre ou mourir.Trzeba zwyciężyć lub umrzeć.
(1.2) Il a vaincu sa mauvaise fortune.Pokonał swój zły los.
składnia:
kolokacje:
(1.1) vaincre les nations/ses ennemiszwyciężyć narody/swoich wrogów • vaincre en bataillezwyciężyć w bitwie • vaincre par rusezwyciężyć podstępem
synonimy:
(1.1) gagner
(1.2) dominer, surmonter
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. vainqueur
rzecz. vainqueur m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. vinco, bezokolicznik vincere
uwagi:
źródła: