vän

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: vaanvanvan-vannVânvån

vän (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) przyjaciel, kumpel, bliski kolega
(1.2) stronnik, zwolennik, sympatyk

przymiotnik

(2.1) przest., podn. (szczególnie o młodych kobietach) miły i urodziwy, słodki, czarujący, wdzięczny
odmiana:
(1.1-2) en vän, vännen, vänner, vännerna
(2.1) vän, vänt, väna; st. wyższy vänare; st. najwyższy vänast
przykłady:
(1.1) Hunden är människans bästa vän.Pies to najlepszy przyjaciel człowieka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kamrat, kompis, polare, bästis
(1.2) sympatisör, anhängare
(2.1) söt, täck, nätt, näpen, rar, gullig
antonimy:
(1.1) ovän, fiende
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. väninna, vänskap, vänlighet
przym. vänlig, vänskaplig
przysł. vänligen
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe vänkrets, affärsvän, barndomsvän, bokvän, brevvän, djurvän, flickvän, hjärtevän, miljövän, naturvän, partivän, pojkvän, reformvän, sverigevän, umgängesvän, ungdomsvän
etymologia:
uwagi:
zobacz też: anförvantanhörigbekantbroderföljeslagarefrändegelikekollegakompanjonparhästpartnersläktingvän (przyjazne związki między ludźmi)
źródła: