uzurpator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uzurpator (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) samozwaniec, przywłaszczyciel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uzurpowanie n, uzurpacja ż, uzurpatorstwo n
forma żeńska uzurpatorka ż
czas. uzurpować ndk.
przym. uzurpatorski, uzurpacyjny
przysł. uzurpatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

uzurpator (język serbsko-chorwacki)[edytuj]

wymowa:
IPA/uzǔrpaːtor/
podział przy przenoszeniu wyrazu: u•zur•pa•tor
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) uzurpator
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz serbsko-chorwacki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.