utytułowany

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

utytułowany (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌutɨtuwɔˈvãnɨ], AS[utytuu̯ovãny], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nosi tytuł
(1.2) taki, który dużo osiągnął, wielokrotnie wygrywał, był wielokrotnie wyróżniany
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.2) Dziś na Łazienkowskiej pojawi się utytułowany Hiszpan Raul Bravo (32 l.), który ma za sobą występy w barwach Realu Madryt.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tytulatura ż, tytuł
czas. utytułować, zatytułować
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. tytuł
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: