utrwalacz

utrwalacz (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) substancja, która utwala jakiś proces chemiczny lub fizyczny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) rzad. osoba, która utwala jakiś proces społeczny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	utrwalacz	utrwalacze
dopełniacz	utrwalacza	utrwalaczy
celownik	utrwalaczowi	utrwalaczom
biernik	utrwalacz	utrwalacze
narzędnik	utrwalaczem	utrwalaczami
miejscownik	utrwalaczu	utrwalaczach
wołacz	utrwalaczu	utrwalacze

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	utrwalacz	utrwalacze
dopełniacz	utrwalacza	utrwalaczy
celownik	utrwalaczowi	utrwalaczom
biernik	utrwalacza	utrwalaczy
narzędnik	utrwalaczem	utrwalaczami
miejscownik	utrwalaczu	utrwalaczach
wołacz	utrwalaczu	utrwalacze

przykłady:

składnia:

(1.1) utrwalacz + D. • utrwalacz do + D.

(2.1) utrwalacz + D.

kolokacje:

(1.1) utwalacz fotograficzny • utrwalacz barwnika • utrwalacz do makijażu • utrwalacz do trwałej ondulacji • utrwalacz do oprysków

(2.1) utrwalacz władzy ludowej

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) substancja

hiponimy:

(1.1) fiksatywa, fixer

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. utrwalanie n, utrwalenie n, trwałość ż, nietrwałość ż, przetrwalnik m, trwanie n, wytrwanie n

czas. utrwalać ndk., utrwalić dk., trwać ndk., wytrwać ndk.

przym. trwały, nietrwały

przysł. trwale, nietrwale

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. utwalać + -acz

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: