utarczka

utarczka (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) krótki, ostry konflikt słowny lub fizyczny

odmiana:

przykłady:

(1.1) Po kilku utarczkach z sąsiadem przestał się z nim witać.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) potyczka, spięcie, sprzeczka, starcie, kłótnia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) skirmish, clash, spat, altercation
• bułgarski: (1.1) схватка ż
• czeski: (1.1) hádka ż, potyčka ż
• hiszpański: (1.1) altercado m, riña ż, enfrentamiento m
• niemiecki: (1.1) Auseinandersetzung ż, Wortgefecht ż, Zusammenstoß m
• słowacki: (1.1) hádka ż, potýčka ż
• ukraiński: (1.1) перепалка ż, сутичка ż, сварка ż

źródła: