ustalać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ustalać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈstalaʨ̑], AS[ustalać]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  ustalić)

(1.1) wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś[1][2][3]
(1.2) stwierdzać coś po zbadaniu[1][2][3]
(1.3) czynić niezmiennym[1][2]
(1.4) pozbawiać chwiejności, usztywniać[1][2]
(1.5) umacniać (glebę, wydmy, stoki górskie itp.) przez sadzenie specjalnej roślinności, stosowanie umocnień[1][2]
(1.6) daw.  zakładać, ustanawiać, organizować[2]

czasownik zwrotny niedokonany (dk.  ustalić się)

(2.1) przybierać pewną ostateczną postać[4][2]
(2.2) stawać się stałym, nieruchomym[4][2]
(2.3) zaczynać ustabilizowane życie, zagospodarowywać się[2]
odmiana:
(1.1-6) koniugacja I
(2.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Wydawca ustalił cenę komiksu na siedem złotych.
(1.1) Dalej ustalacie, który z was jest mądrzejszy?
(1.2) W trakcie śledztwa prokuratura ustaliła, że podejrzany ukrył broń w stodole
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.3) statkować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ustalanie n , ustalenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 hasło ustalić w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 hasło ustalać w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 hasło ustalać w: Gazeta.pl. Słowniki.
  4. 4,0 4,1 hasło ustalić się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.