usłużność
usłużność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik usłużność usłużności dopełniacz usłużności usłużności celownik usłużności usłużnościom biernik usłużność usłużności narzędnik usłużnością usłużnościami miejscownik usłużności usłużnościach wołacz usłużności usłużności
- przykłady:
- (1.1) Kanclerz austriacki Beust korzystał umiejętnie z usłużności czartoryszczyków[1].
- składnia:
- (1.1) usłużność + D.
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. usługa ż, usługiwanie n, usłużenie n
- czas. usługiwać ndk., usłużyć dk.
- przym. usłużny, usługowy
- przysł. usłużnie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) serviabilité ż
- źródła:
- ↑ Stefan Kieniewicz, Historia Polski 1795-1918, 1968, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „usłużność” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
