urzędniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

urzędniczka (język polski)[edytuj]

urzędniczka (1.1)
wymowa:
IPA[ˌuʒɛ̃ndʲˈɲiʧ̑ka], AS[užẽndʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta pracująca w urzędzie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Byłam dziś w skarbówce i bardzo miła urzędniczka pomogła mi wypełnić PIT.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. urząd m, urzędas m, urzędowanie n, urzędowość ż
forma męska urzędnik m
czas. urzędować
przym. urzędniczy, urzędowy
przysł. urzędowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: biurwa
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: urzędnik
źródła: