urządzać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

urządzać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. urządzić)

(1.1) w odniesieniu do wydarzenia: organizować, tworzyć
(1.2) w odniesieniu do pomieszczenia: organizować wystrój
(1.3) pot. zapewniać dobre warunki
(1.4) żart. sprawiać kłopot
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Mój znajomy urządza prywatkę w przyszły weekend.
(1.2) Nowożeńcy urządzili swoje mieszkanie: pomalowali ściany, wstawili meble i kwiaty oraz położyli dywany.
(1.3) Ten leniuch zawsze się dobrze urządza: dzisiaj wszyscy myśleli, że ciężko pracuje, a on tylko parzył kawę dla szefa.
(1.4) Ale mnie urządziłeś! Teraz muszę wszystko wpisywać jeszcze raz!
składnia:
(1.1-4) urządzać + B.nie urządzać + D.
kolokacje:
(1.1) urządzać przyjęcie / prywatkę / wesele / …
(1.2) urządzać mieszkanie / pokój /… • urządzać ładnie / brzydko / funkcjonalnie / …
synonimy:
(1.1) organizować
(1.2) projektować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. urządzenie n, urządzanie n, urząd mrz
czas. urządzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: