Przejdź do zawartości

urbanizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

urbanizm (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. liter. nurt w poezji z początków XX w., charakteryzujący się zafascynowaniem miastem[1]
(1.2) książk. urb. rozwój miasta i zjawiska z tym związane[2]
(1.3) urb. nauk. nauka badająca powstawanie miast i zajmująca się również tego planowaniem[3]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) urbanistyka
antonimy:
hiperonimy:
(1.3) nauka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. urbanistyczny
rzecz. Urban mos, urbanizacja ż, urbanista m, urbanistka ż, urbanistyka ż
czas. urbanizować ndk.
przysł. urbanistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: urbanistyka
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „urbanizm” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „urbanizm” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „urbanizm” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „zmie” wymawia się alternatywnie jako „zmie” albo „źmie”.