uprzedzać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uprzedzać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. uprzedzić)

(1.1) robić wcześniej
(1.2) zawiadamiać zawczasu
(1.3) powiadamiać o niebezpieczeństwie
(1.4) powodować nieprzychylność

czasownik zwrotny niedokonany uprzedzać się (dk. uprzedzić się)

(2.1) stawać się niechętnym, źle nastawionym
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyprzedzać
(1.2) informować
(1.3) ostrzegać
(1.4) zniechęcać, zrażać
(2.1) zniechęcać się, zrażać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przodek mos/mrz, uprzedzenie n, uprzedzanie
czas. uprzedzić dk.
przym. uprzedni, uprzedzający, przedni
przysł. uprzednio, uprzedzająco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: