uppbära

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uppbära (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

złożony czasownik frazowy (partikelverb) przechodni

(1.1) pobierać, inkasować coś należnego, zwł. regularnie, np. pensję, emeryturę
(1.2) znosić np. krytykę, zarzuty, wytrzymywać, cierpieć
odmiana:
(1) att uppbära, uppbär, uppbar, uppburit, uppbär! ; pres. part. uppbärande, perf. part. uppburen
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) erhålla, inkassera
(1.2) lida
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uppbärande
przym. uppburen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz warianty: bära upp
źródła: