uporczywość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uporczywość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌupɔrˈʧ̑ɨvɔɕʨ̑], AS[uporčyvość], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest długotrwałe, powtarzalne i trudne do przezwyciężenia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) uporczywość bólu / hałasu
synonimy:
(1.1) bezustanność, chroniczność, cykliczność, długotrwałość, nieustanność, permanentność, przewlekłość, stałość, ustawiczność; posp. upierdliwość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. uporczywy
przysł. uporczywie
rzecz. upór mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: