unormowanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

unormowanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: unormować
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieunormowanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. norma ż, normalizacja ż, normowanie ż
czas. normować ndk., unormować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. unormować + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: