unormować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

unormować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) ująć w normy, przepisy, prawidła itp.
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. unormowanie n, normalizacja ż, anormalność ż, norma ż
czas. normować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: