Przejdź do zawartości

unieszkodliwiać

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

unieszkodliwiać (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. unieszkodliwić)

(1.1) czynić nieszkodliwym[1][2][3]
odmiana:
(1.1)[3][4] koniugacja I
przykłady:
(1.1) Walczą raczej swoim naturalnym wdziękiem oraz intelektem, a złoczyńców unieszkodliwiają ciosami karate[5].
składnia:
kolokacje:
(1.1) unieszkodliwiać cel / wroga / przeciwnika
synonimy:
(1.1) neutralizować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szkoda ż, szkodliwość ż, unieszkodliwianie, nunieszkodliwienie n, przeszkoda ż, przeszkadzanie n, przeszkodzenie n
czas. szkoda, przeszkadzać ndk., przeszkodzić dk.
przym. szkodliwy, nieszkodliwy
przysł. szkodliwie, nieszkodliwie, szkoda
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „unieszkodliwiać” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „unieszkodliwiać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „unieszkodliwiać” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „unieszkodliwiać” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  5. Agnieszka Gortatowicz, n, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.