unieszczęśliwianie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

unieszczęśliwianie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌũɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvʲjä̃ɲɛ], AS[ũńeščẽũ̯ślʹivʹi ̯ä̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ę -ni…akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) czynienie kogoś nieszczęśliwym
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Miał już dość unieszczęśliwiania wszystkich wokół.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) marwienie, krzywdzenie, męczenie, dręczenie
antonimy:
(1.1) uszczęśliwianie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. unieszczęśliwiać ndk., unieszczęśliwić dk.
rzecz. unieszczęśliwienie n, nieszczęście n
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od: unieszczęśliwiać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: