ufficio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ufficio (język włoski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA/uf.'fi.ʧo/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) biuro, urząd, instytucja
(1.2) dział, sekcja, wydział
(1.3) biuro, gabinet
(1.4) urząd, funkcja, stanowisko
(1.5) obowiązek, powinność
(1.6) wstawienie się (za kimś), polecanie (kogoś)
(1.7) kośc. ceremonia, nabożeństwo
odmiana:
(1.1-7) lp ufficio; lm uffici
przykłady:
(1.3) Marco fa il ragioniere e sta tutto il giorno chiuso nel suo ufficio.Marek jest księgowym i siedzi cały dzień zamknięty w swoim biurze.
(1.5) L'ufficio di un giudice è quello di essere imparziale e giusto.Obowiązkiem sędziego jest bycie bezstronnym i sprawiedliwym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ufficio di collocamentobiuro pośrednictwa pracyufficio imposteurząd podatkowyufficio postaleurząd pocztowy
(1.2) ufficio personalekadryufficio ragioneriadział księgowościufficio venditedział sprzedaży
(1.4) avvocato / difensore d'ufficioadwokat / obrońca z urzędud'ufficiourzędowyorario d'ufficiogodziny urzędowania
(1.6) buoni ufficimediacje (np. między dwoma państwami)
(1.7) ufficio funebreceremonia pogrzebowa, nabożeństwo żałobne
synonimy:
(1.1) ente, organizzazione
(1.2) reparto, dipartimento, sezione
(1.3) studio, gabinetto
(1.4) carica, impiego, compito, funzione, ruolo
(1.5) compito, dovere, obbligo
(1.6) favore, raccomandazione
(1.7) rito, cerimonia, funzione
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ufficiale m, ufficialessa ż, ufficialità ż, ufficiante m ż, ufficiatura ż
czas. ufficiare
przym. ufficiale ufficioso
przysł. ufficialmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. officium
uwagi:
źródła: