udowadniać, że nie jest się wielbłądem

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

udowadniać, że nie jest się wielbłądem (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌudɔˈvadʲɲäʥ̑ ˈʒɛ ˈɲɛ‿jɛstʲ‿ɕɛ vʲjɛlbˈwɔ̃ndɛ̃m], AS[udovadʹńäʒ́ že ńe‿i ̯estʹ‿śe vʹi ̯elbu̯õndẽm], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.denazal.asynch. ą zmięk. międzywyr.udźw. międzywyr.zestr. akc.akc. pob.i → j 
znaczenia:

związek frazeologiczny

(1.1) odpierać bezsensowne zarzuty, przekonywać o czymś, co jest oczywiste, dowodzić czegoś bezsprzecznego
odmiana:
przykłady:
(1.1) W jakimś szmatławcu napisali, że kupiłem sobie dyplom. Znowu mam wszystkim udowadniać, że nie jestem wielbłądem?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła: