ucho wewnętrzne

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ucho wewnętrzne (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ], AS[uχo vevnnṭšne], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.nazal.asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki

(1.1) anat. część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi; zob. też ucho wewnętrzne w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1) Narząd słuchu człowieka składa się z trzech zasadniczych części: ucha zewnętrznego, ucha środkowego i ucha wewnętrznego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) błędnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. ucho + wewnętrzny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: