tybetański

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tybetański (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci], AS[tybetãĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język Tybetańczyków
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ten tybetański dzwonek przywiozłem z zeszłorocznej podróży.
(2.1) Najpopularniejszym dialektem tybetańskiego jest lhaski.
składnia:
kolokacje:
(2.1) mówić / pisać / … po tybetańsku
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Tybet m, Tybetańczyk m, Tybetanka f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: