turnikiet
turnikiet (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) drzwi obrotowe[1]
- (1.2) bramka obrotowa ze skrzydłami obracającymi się wokół jednej osi, służąca do ograniczenia liczby osób przechodzącej przez nią jednocześnie; kołowrót[1]
- (1.3) staza taktyczna[2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik turnikiet turnikiety dopełniacz turnikietu turnikietów celownik turnikietowi turnikietom biernik turnikiet turnikiety narzędnik turnikietem turnikietami miejscownik turnikiecie turnikietach wołacz turnikiecie turnikiety
- przykłady:
- (1.2) Berlioz nie miał zamiaru dłużej słuchać żebrzącego zgrywusa–dyrygenta, podbiegł do wyjścia i położył rękę na turnikiecie[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) turnstile
- hiszpański: (1.1) puerta giratoria ż; (1.2) contadero m, torniquete m; (1.3) torniquete m, garrote m
- źródła:
- 1 2 Słownik języka polskiego, praca zbiorowa, pod red. Elżbiety Sobol, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-14627-6.
- ↑
Hasło „turnikiet” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata, Irena Lewandowska, Witold Dąbrowski (tłum.).
