trzydziesty
Wygląd
Przejrzana
trzydziesty (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
przymiotnik odliczebnikowy[1]
- (1.1) od 30
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik trzydziesty trzydziesta trzydzieste trzydzieści trzydzieste dopełniacz trzydziestego trzydziestej trzydziestego trzydziestych celownik trzydziestemu trzydziestej trzydziestemu trzydziestym biernik trzydziestego trzydziesty trzydziestą trzydzieste trzydziestych trzydzieste narzędnik trzydziestym trzydziestą trzydziestym trzydziestymi miejscownik trzydziestym trzydziestej trzydziestym trzydziestych wołacz trzydziesty trzydziesta trzydzieste trzydzieści trzydzieste nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) W sobotę spotykamy się z dawnymi koleżankami i kolegami z okazji trzydziestej rocznicy matury.
- (1.1) Do trzydziestego pierwszego wydania katalogu naszego domu aukcyjnego wkradł się szereg literówek.
- (1.1) Nakaz posiadania spisu prawa nie miałby jednak sensu, gdyby w trzydziestych latach VIII w. przynajmniej niektórzy bawarscy komesowie nie znali łaciny i sztuki pisania lub nie dysponowali w sądzie piśmiennymi pomocnikami[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trzydziecha ż, trzydziestka ż
- licz. trzydzieści, trzydzieścioro
- tem. słow. trzydziesto-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od trzydzieści
- uwagi:
- W klasycznej terminologii wyraz ten jest uznawany za liczebnik porządkowy[3], za traktowaniem go jako przymiotnik przemawia m.in. fakt, że odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje.
- zobacz też: dziesiąty • dwudziesty • trzydziesty • czterdziesty • pięćdziesiąty • sześćdziesiąty • siedemdziesiąty • osiemdziesiąty • dziewięćdziesiąty • setny
- zobacz też: trzydziesty • trzydziesty pierwszy • trzydziesty drugi • trzydziesty trzeci • trzydziesty czwarty • trzydziesty piąty • trzydziesty szósty • trzydziesty siódmy • trzydziesty ósmy • trzydziesty dziewiąty
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thirtieth
- arabski: (1.1) الثَّلَاثُونَ (aṯ-ṯalāṯūn)
- białoruski: (1.1) трыцца́ты
- bułgarski: (1.1) трѝдесети / трѝйсети
- chorwacki: (1.1) trìdeseti
- czeski: (1.1) třicátý
- dolnołużycki: (1.1) tśiźasty
- duński: (1.1) tredivte
- esperanto: (1.1) trideka
- estoński: (1.1) kolmekümnes
- fiński: (1.1) kolmaskymmenes
- francuski: (1.1) trentième
- górnołużycki: (1.1) třicety
- hiszpański: (1.1) trigésimo
- interlingua: (1.1) trentesime
- islandzki: (1.1) þrítugasti
- jidysz: (1.1) דרײַסיקסט (drajsikst)
- jugorusiński: (1.1) трицети
- karpatorusiński: (1.1) тридця́тый
- kaszubski: (1.1) trzëdzesti
- kataloński: (1.1) trentè
- kazachski: (1.1) отызыншы
- kirgiski: (1.1) отузунчу
- litewski: (1.1) trìsdešimtas
- łaciński: (1.1) trīcēsimus
- łatgalski: (1.1) treisdasmytais
- łotewski: (1.1) trīsdesmitais
- macedoński: (1.1) триесеттиот
- niemiecki: (1.1) dreißigster
- nowogrecki: (1.1) τριακοστός
- rosyjski: (1.1) тридца́тый
- rumuński: (1.1) treizecilea
- ruski: (1.1) тридесѧтый
- serbski: (1.1) трѝдесети
- słowacki: (1.1) tridsiaty
- słoweński: (1.1) trídeseti
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) тридесѧтьнъ (tridesętĭnŭ)
- staroczeski: (1.1) třidcátý
- staroruski: (1.1) тридесѧтъ
- starosłowacki: (1.1) tridsiaty
- szwedzki: (1.1) trettionde
- turecki: (1.1) otuzuncu
- ukraiński: (1.1) тридця́тий
- uzbecki: (1.1) oʻttizinchi
- węgierski: (1.1) harmincadik
- wilamowski: (1.1) dresyḱsty / dressiḱsty / dresigsty / dresiksty
- włoski: (1.1) trentesimo
- żmudzki: (1.1) trėsdešimts
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑ Karol Modzelewski, Barbarzyńska Europa, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „liczebnik porządkowy” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.