trzydziestotrzylatek

trzydziestotrzylatek (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlatɛk], AS: [ṭšyʒ́estoṭšylatek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści trzy lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści trzy lata

rzeczownik, forma fleksyjna

(3.1) D. lm od trzydziestotrzylatka

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	trzydziestotrzylatek	trzydziestotrzylatkowie
dopełniacz	trzydziestotrzylatka	trzydziestotrzylatków
celownik	trzydziestotrzylatkowi	trzydziestotrzylatkom
biernik	trzydziestotrzylatka	trzydziestotrzylatków
narzędnik	trzydziestotrzylatkiem	trzydziestotrzylatkami
miejscownik	trzydziestotrzylatku	trzydziestotrzylatkach
wołacz	trzydziestotrzylatku	trzydziestotrzylatkowie
depr. M. i W. lm: (te) trzydziestotrzylatki

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	trzydziestotrzylatek	trzydziestotrzylatki
dopełniacz	trzydziestotrzylatka	trzydziestotrzylatków
celownik	trzydziestotrzylatkowi	trzydziestotrzylatkom
biernik	trzydziestotrzylatka	trzydziestotrzylatki
narzędnik	trzydziestotrzylatkiem	trzydziestotrzylatkami
miejscownik	trzydziestotrzylatku	trzydziestotrzylatkach
wołacz	trzydziestotrzylatku	trzydziestotrzylatki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. trzydziestotrzyletni

rzecz. trzydziestotrzylatka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• esperanto: (1.1) tridektrijarulo
• niemiecki: (1.1) Dreiunddreißigjähriger m
• szwedzki: (1.1) trettiotreåring w

źródła: