trojǵ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trojǵ (język wilamowski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
troüg
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) suchy[1][2]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dyrr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. trojgja, trougja
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 310, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  2. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, s. 456, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.