trennbar

trennbar (język niemiecki)

wymowa:

^ⓘ

IPA: [ˈtʀɛnbaːɐ̯]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rozdzielny

odmiana:

(1.1)

(zob. deklinacja przymiotnikowa)		liczba pojedyncza			liczba mnoga
przypadek	deklinacja	m	ż	n	m ż n
Nom.	słaba mieszana mocna	der trennbare ein trennbarer trennbarer	die trennbare eine trennbare trennbare	das trennbare ein trennbares trennbares	die trennbaren trennbaren trennbare
Gen.	słaba mieszana mocna	des trennbaren eines trennbaren trennbaren	der trennbaren einer trennbaren trennbarer	des trennbaren eines trennbaren trennbaren	der trennbaren trennbaren trennbarer
Dat.	słaba mieszana mocna	dem trennbaren einem trennbaren trennbarem	der trennbaren einer trennbaren trennbarer	dem trennbaren einem trennbaren trennbarem	den trennbaren trennbaren trennbaren
Akk.	słaba mieszana mocna	den trennbaren einen trennbaren trennbaren	die trennbare eine trennbare trennbare	das trennbare ein trennbares trennbares	die trennbaren trennbaren trennbare

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Trennbarkeit ż

czas. trennen

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: