trenić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trenić (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈtrɛ̃ɲiʨ̑], AS[trńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) st.pol. żałośnie zawodzić, narzekać[1]
odmiana:
(1.1)[uwaga 1] treni|ć koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tren m, daw. trena ż, daw. trenodja ż, st.pol. trenienie n
przym. trenologiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. 1,0 1,1 jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło trenić w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VII, s. 107, Warszawa 1900–1927.