trendy

trendy (język polski)

wymowa:

(1.1) ‹trendi›

(2.1) IPA: [ˈtrɛ̃ndɨ], AS: [trẽndy], zjawiska fonetyczne: nazal. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) modny, na czasie

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B., W. lm od: trend

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) Lubię być trendy, idę dzisiaj po jakiś nowy ciuch.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) cool, dżezi, en vogue, nowomodny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. trend m

przym. trendowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. trendy

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) trendy
• duński: (1.1) trendy

źródła:

trendy (język angielski)

wymowa:

wymowa australijska^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) modny

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. trendily

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

trendy (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈtʁɛndi] IPA: [ˈtrɛndɪ]

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) trendy, trendowy

odmiana:

(1.1) nieodm.; st. wyższy trendyer; st. najwyższy trendyest

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Trend m

przym. trendig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: