trauen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

trauen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtʀaʊ̯ən] wymowa ?/i IPA[ˈtʀaʊ̯tə] IPA[ɡəˈtʀaʊ̯t]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) ufać, zaufać, wierzyć, uwierzyć
(1.2) odważyć się, zdobyć się
(1.3) udzielać ślubu, udzielić ślubu
odmiana:
(1.1-3)[1] trau|en (traut), traute, getraut (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) trauen lassen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Trauung f, Trauter m, Traute f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: trauenantrauenanertrauenbetrauengetrauenherantrauenheimtrauenhineintrauenmisstrauenvertrauenzutrauen
źródła:
  1. Wiktionary.de trauen (Konjugation), 2016