tragarz

tragarz (język polski)

tragarz (1.1)

tragarz (1.1)

nepalscy tragarze (1.2)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki

(1.2) turyst. uczestnik wyprawy wysokogórskiej lub podróżniczej wynajęty do noszenia ekwipunku

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) reg. bud. gruba belka stropowa biegnąca wzdłuż całej powały

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tragarz	tragarze
dopełniacz	tragarza	tragarzy / rzad. tragarzów
celownik	tragarzowi	tragarzom
biernik	tragarza	tragarzy / rzad. tragarzów
narzędnik	tragarzem	tragarzami
miejscownik	tragarzu	tragarzach
wołacz	tragarzu	tragarze

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tragarz	tragarze
dopełniacz	tragarza	tragarzy / rzad. tragarzów
celownik	tragarzowi	tragarzom
biernik	tragarz	tragarze
narzędnik	tragarzem	tragarzami
miejscownik	tragarzu	tragarzach
wołacz	tragarzu	tragarze

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) stpol. dźwigoń

(2.1) dźwigar, sosrąb, sosręb, siestrzan, siostrzan

antonimy:

hiperonimy:

(2.1) belka stropowa

hiponimy:

(1.1) kulis, bagażowy, sztauer, nosiwoda

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) od śwn. trager (od tego również współcz. niem. Träger)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) porter
• azerski: (1.1) hambal
• czeczeński: (1.1) киранхо
• hiszpański: (1.1) carguero m, mozo de cuerda m
• jidysz: (1.1) טרעגער m
• kaszubski: (1.1) nôszôcz m
• niemiecki: (1.1) Träger m; (1.2) Träger m
• nowogrecki: (1.1) χαμάλης m
• rosyjski: (1.1) носильщик m
• wilamowski: (1.1) traegier m, tröjer m

źródła: