topnik

topnik (język polski)

topnik (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. substancja ułatwiająca lutowanie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	topnik	topniki
dopełniacz	topnika	topników
celownik	topnikowi	topnikom
biernik	topnik	topniki
narzędnik	topnikiem	topnikami
miejscownik	topniku	topnikach
wołacz	topniku	topniki

przykłady:

(1.1) Wieża, zwana gichtą, służyła do wyciągania za pomocą ręcznego dźwigu wsadu – czyli darniowej rudy żelaza, węgla drzewnego i topników – na sporą wysokość, aby zasypać nim zbudowany w pobliżu cylindryczny wielki piec.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) flux

źródła: