tolerancyjność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tolerancyjność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co tolerancyjne; cecha tych, którzy tolerancyjni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) tolerancyjność + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyrozumiałość
antonimy:
(1.1) nietolerancyjność
hiperonimy:
(1.1) cecha, postawa, zaleta
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tolerancja ż, tolerowanie n
czas. tolerować
przym. tolerancyjny
przysł. tolerancyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. tolerancyjny + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[2]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło tolerancyjność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.