toekomen

toekomen (język niderlandzki)

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.3) (Belgia) przychodzić

(1.1-3) toekomen (komt toe), kwam toe, is toegekomen

deelwoord
onvoltooid	toekomend
voltooid	toegekomen
indicatief
persoon	onvoltooid	voltooid
persoon	tegenwoordige tijd
ik	kom toe	ben toegekomen
jij (je)	komt toe	bent toegekomen
u	komt toe	bent toegekomen
gij (ge)	komt toe	bent toegekomen
hij zij (ze) het	komt toe	is toegekomen
wij (we)	komen toe	zijn toegekomen
jullie
zij (ze)
	verleden tijd
ik	kwam toe	was toegekomen
jij (je)
u
gij (ge)	kwamt toe	waart toegekomen
hij zij (ze) het	kwam toe	was toegekomen
wij (we)	kwamen toe	waren toegekomen
jullie
zij (ze)
	tegenwoordige toekomende tijd
ik	zal toekomen	zal toegekomen zijn
jij (je)	zal toekomen zult toekomen	zal toegekomen zijn zult toegekomen zijn
u	zal toekomen zult toekomen	zal toegekomen zijn zult toegekomen zijn
gij (ge)	zult toekomen	zult toegekomen zijn
hij zij (ze) het	zal toekomen	zal toegekomen zijn
wij (we)	zullen toekomen	zullen toegekomen zijn
jullie
zij (ze)
	verleden toekomende tijd
ik	zou toekomen	zou toegekomen zijn
jij (je)	zou toekomen zult toekomen	zou toegekomen zijn
u	zou toekomen zoudt toekomen	zou toegekomen zijn zoudt toegekomen zijn
gij (ge)	zoudt toekomen	zoudt toegekomen zijn
hij zij (ze) het	zou toekomen	zou toegekomen zijn
wij (we)	zouden toekomen	zouden toegekomen zijn
jullie
zij (ze)
conjunctief
taal	tegenwoordige tijd	verleden tijd
enkelvoud	kome toe	kwame toe
meervoud	komen toe	kwamen toe
imperatief
jij (je)	kom toe
jullie	kom toe

przykłady:: (1.2) Kunt u me de documenten doen toekomen? → Czy mógłby Pan przesłać mi dokumenty?