tiende

tiende (język duński)

wymowa:

(1.1) Dania: [ˈtiˀənə]

(2.1) Dania: [ˈti·ənə] lub [ˈtiˀənə]

znaczenia:

liczebnik porządkowy

(1.1) dziesiąty, 10.

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) hist. ekon. dziesięcina

odmiana:

(1.1) nieodm.

(2.1) en tiende, tienden, tiender, tienderne

przykłady:

(1.1) I morgen fejrer jeg min tiende fødselsdag. → Jutro obchodzę swoje dziesiąte urodziny.

(2.1) I den mørke middelalder betalte bønderne tiende til kirken. → W ciemnym średniowieczu chłopi płacili dziesięcinę na kościół.

składnia:

kolokacje:

(1.1) tiendedel → jedna dziesiąta

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

licz. ti

rzecz. tier

skr. ti

związki frazeologiczne:

etymologia:

duń. ti + -ende

uwagi:

źródła:

tiende (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈtjen̩.de]

znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od tender

(1.2) 2. os. lp (tú) trybu rozkazującego (imperativo) od tender

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

tiende (język niderlandzki)

wymowa:

IPA: /ˈti.n.də/ ^ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: ti•en•de

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dziesiąty

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

tiende (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

liczebnik porządkowy

(1.1) dziesiąty

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: