tetrarcha

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tetrarcha (język polski)[edytuj]

wyobrażenie Jezusa u jednego z tetrarchów (1.1)
wymowa:
IPA[tɛˈtrarxa], AS[tetrarχa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. władca tetrarchii; zob. też tetrarcha w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Cezar przejrzał jego plan, miał jednak zaledwie 1000 żołnierzy i musiał czekać na legion, który obiecał mu dostarczyć tetrarcha Galacji. (Bitwa pod Zelą)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tetrarchia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

tetrarcha (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tetrarcha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:

tetrarcha (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) hist. tetrarcha[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tetrarchia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, Bratysława 2005, ISBN 80-10-00381-6.
  2. Slovník slovenského jazyka (1959–1968).