terenowy

terenowy (język polski)

buty terenowe (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z terenem, dotyczący terenu

(1.2) taki, który działa poza biurem, „w terenie”

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	terenowy		terenowa	terenowe	terenowi	terenowe
dopełniacz	terenowego		terenowej	terenowego	terenowych
celownik	terenowemu		terenowej	terenowemu	terenowym
biernik	terenowego	terenowy	terenową	terenowe	terenowych	terenowe
narzędnik	terenowym		terenową	terenowym	terenowymi
miejscownik	terenowym		terenowej	terenowym	terenowych
wołacz	terenowy		terenowa	terenowe	terenowi	terenowe
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Ze względu na trudne warunki terenowe strażnice mogły wystawiać placówki ochraniające granicę na odcinku od 3 do 7 kilometrów.

(1.1) W ramach terenowych badań antropologicznych od dawna istniała tradycja, aby dokumentować nawyki żywieniowe, a szczególną uwagę na jedzenie zaczęto zwracać wraz z nadejściem strukturalizmu.

(1.1) Pojazdy terenowe są zazwyczaj wyposażane w blokady mechanizmów różnicowych, które powodują, że po ich zablokowaniu pojazd zachowuje się, jakby miał sztywną oś.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) regionalny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. terenowiec mos, teren m, terenówka ż

przysł. terenowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• bułgarski: (1.1) теренен; (1.2) теренен

źródła: