templariusz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

templariusz (język polski)[edytuj]

templariusze (1.1)
wymowa:
IPA[tɛ̃mˈplarʲjuʃ], AS[tẽmplarʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. kośc. członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona; zob. też templariusze w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pani zapewne zna tego bałwana, tego no, już nie wiem, jak go nazwać, który opublikował w gazecie wiadomość o skarbie templariuszy.[4]
składnia:
kolokacje:
(1.1) zakon templariuszy • skarb / złoto templariuszy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zakonnik, rycerz
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. templariuszowski, templarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) p.łac. templariiświątynni[2] < franc. templiers[5] < łac. templaris < łac. templumświątynia
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło templariusz w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. 2,0 2,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło templariusz w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Jan Miodek, Rozmyślajcie nad mową!, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, s. 106, 108.
  4. Zbigniew Nienacki: Pan Samochodzik i templariusze
  5. Hasło templariusz w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.