tekstura

tekstura (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. geol. struktura wewnętrzna czegoś, rozpatrywana w odniesieniu do charakterystyki i ułożenia składników; zob. też tekstura skały w Wikipedii; zob. też tekstura żywności w Wikipedii

(1.2) inform. powierzchnia ścian trójwymiarowych obiektów graficznych; zob. też teksturowanie w Wikipedii

(1.3) druk. najstarszy krój drukarskiego pisma gotyckiego; zob. też tekstura gotycka w Wikipedii

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	tekstura	tekstury
dopełniacz	tekstury	tekstur
celownik	teksturze	teksturom
biernik	teksturę	tekstury
narzędnik	teksturą	teksturami
miejscownik	teksturze	teksturach
wołacz	teksturo	tekstury

przykłady:

(1.1) Tekstura gleby odzwierciedla sposób ułożenia względem siebie poszczególnych ziaren i agregatów.

(1.2) Tekstura obiektu nie została wyrenderowana poprawnie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. teksturowanie n

zdrobn. teksturka ż

czas. teksturować ndk.

przym. teksturowy, teksturalny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. textus → tkanina, plecionka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) texture; (1.2) texture; (1.3) textualis
• duński: (1.1) tekstur w; (1.2) tekstur w; (1.3) tekstur w
• hiszpański: (1.1) textura ż; (1.2) textura ż; (1.3) textura ż
• norweski (bokmål): (1.1) tekstur m
• norweski (nynorsk): (1.1) tekstur m
• rosyjski: (1.1) тексту́ра ż; (1.2) тексту́ра ż; (1.3) тексту́ра ż
• ukraiński: (1.1) тексту́ра ż; (1.2) тексту́ра ż; (1.3) тексту́ра ż

źródła: