tarzać się ze śmiechu

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tarzać się ze śmiechu (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtaʒaʨ̑‿ɕɛ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu], AS[tažać‿śe ze‿śmʹi ̯eχu], zjawiska fonetyczne: zmięk.denazal.zestr. akc.i → j 
znaczenia:

fraza czasownikowa

(1.1) śmiać się bardzo gwałtownie[1]
odmiana:
(1.1) zob. tarzać się, „ze śmiechu” nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pokładać się ze śmiechu, pękać ze śmiechu, boki zrywać, zrywać boki ze śmiechu, zrywać boki od śmiechu, zanosić się od śmiechu, zanosić się śmiechem, skręcać się ze śmiechu, dusić się ze śmiechu, umierać ze śmiechu, konać ze śmiechu, zdychać ze śmiechu, śmiać się do rozpuku, sikać ze śmiechu
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks: Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, s. 470-471, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, ISBN 978-83-01-14481-4.