tallerken

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tallerken (język duński)[edytuj]

en kniv liggende en tallerken (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) talerz
odmiana:
(1.1) en tallerken, tallerkenen/tallerknen, tallerkener/tallerkner, tallerkenene/tallerknerne
przykłady:
(1.1) Hjemløse kan en tallerken varm suppe hos os.Bezdomni mogą u nas dostać talerz gorącej zupy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) en dyb / flad / flyvende tallerken
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tallerken (język norweski (bokmål))[edytuj]

en tallerken (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) talerz
odmiana:
(1.1) en tallerken, tallerkenen, tallerkener, tallerkenene
przykłady:
(1.1) Hjemløse kan en tallerken varm suppe hos oss.Bezdomni mogą u nas dostać talerz gorącej zupy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) en dyp tallerkengłęboki talerzen flat tallerkenpłytki talerzen flygende tallerkenlatający talerz
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: