tłumik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tłumik (język polski)[edytuj]

tłumik (1.1)
tłumik (1.2)
tłumik (1.3)
pistolet z tłumikiem (1.5)
tłumiki (1.6)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. podzespół motoryzacyjny służące do tłumienia hałasu wydobywania się spalin z rury wydechowej
(1.2) muz. przyrząd wkładany do wylotu instrumentu dętego, który tłumi dźwięk, zmieniając jego natężenie i barwę
(1.3) muz. przyrząd do zmniejszania natężenia dźwięku instrumentu smyczkowego
(1.4) elektron. urządzenie lub podzespół do tłumienia transmitowanego sygnału
(1.5) techn. wojsk. urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału; zob. też tłumik dźwięku w Wikipedii
(1.6) techn. zob. amortyzator
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) sordino
(1.3) sordino
(1.6) amortyzator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tłumienie n, stłumienie n, tłumica ż
zdrobn. tłumiczek m
czas. tłumić ndk., stłumić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też tłumik w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.6) zobacz listę tłumaczeń w haśle: amortyzator
źródła: